ချိန်းတဲ့ည

တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့လို့
မပျော်ခဲ့သလို
မပျော်တော့ဘူး။

မဖြစ် ဖြစ်တဲ့နည်းနဲ့ ထွက်လာခဲ့မယ်ဆိုလို့
ခွေးဟောင်တိုင်း
ကျိန်းစပ်နေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ထိုင်ရာက ထထကြည့်မိ။

ထိုင်လိုက် ထလိုက်နဲ့
သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းတွေနဲ့
တွေးပူမိပေါ့။

လမ်းကြားလေးထဲက ထွက်လာတဲ့ပန်းရနံ့
သူ့အရေးအသား မသိလေတော့
မွှေးမြနေတာကိုက ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလှပါတယ်။

လ, မသာလည်း မ တ, တော့ဘူး။

"မလာမချင်း ဆက်ဆက်စောင့်နေနော်" ဆိုတဲ့စကား
စောင့်တဲ့နေရာမှာပဲ ထားခဲ့ပါတယ်။

နေဝင်ချိန်ကြည့်ပြီး သံဝေဂရသလို
နေထွက်ချိန်ကြည့်ပြီး နောင်တရပါပြီ။

နေထွက်ရာ မျက်နှာမူ
လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလို့
အမောင် တောင်မှန်း မြောက်မှန်း သိပါပြီ။